Mga Awit 104

Kabanata 104

א בָּרֲכִ֥י נַפְשִׁ֗י אֶת־יְה֫וָ֥ה יְהוָ֣ה אֱ֭לֹהַי גָּדַ֣לְתָּ מְּאֹ֑ד ה֭וֹד וְהָדָ֣ר לָבָֽשְׁתָּ׃
1 Purihin mo, aking kaluluwa, ang Walang-Hanggan! O Walang-Hanggan kong Diyos, lubha Kang dakila; karilagan at kamahalan ang Iyong isinuot.
ב עֹֽטֶה־א֭וֹר כַּשַּׂלְמָ֑ה נוֹטֶ֥ה שָׁ֝מַ֗יִם כַּיְרִיעָֽה׃
2 Binabalot Mo ang Iyong sarili ng liwanag na tulad ng isang balabal; inilaladlad Mo ang langit na tulad ng isang tabing.
ג הַ֥מְקָרֶֽה בַמַּ֗יִם עֲ‍ֽלִיּ֫וֹתָ֥יו הַשָּׂם־עָבִ֥ים רְכוּב֑וֹ הַֽ֝מְהַלֵּ֗ךְ עַל־כַּנְפֵי־רֽוּחַ׃
3 Inilalagay Mo sa tubig ang mga biga ng Iyong mga silid sa itaas; ginagawa Mong Iyong karwahe ang mga ulap; lumalakad Ka sa mga pakpak ng hangin.
ד עֹשֶׂ֣ה מַלְאָכָ֣יו רוּח֑וֹת מְ֝שָׁרְתָ֗יו אֵ֣שׁ לֹהֵֽט׃
4 Ginagawa Mong Iyong mga sugo ang mga hangin, at Iyong mga lingkod ang nagliliyab na apoy.
ה יָֽסַד־אֶ֭רֶץ עַל־מְכוֹנֶ֑יהָ בַּל־תִּ֝מּ֗וֹט עוֹלָ֥ם וָעֶֽד׃
5 Itinatag Mo ang daigdig sa mga saligan nito, upang hindi ito matinag magpakailanman at kailanman.
ו תְּ֭הוֹם כַּלְּב֣וּשׁ כִּסִּית֑וֹ עַל־הָ֝רִ֗ים יַֽעַמְדוּ־מָֽיִם׃
6 Tinakpan Mo ito ng kalaliman na tulad ng isang kasuotan; sa ibabaw ng mga bundok ay nakatayo ang mga tubig.
ז מִן־גַּעֲרָ֣תְךָ֣ יְנוּס֑וּן מִן־ק֥וֹל רַֽ֝עַמְךָ֗ יֵחָפֵזֽוּן׃
7 Sa Iyong pagsaway ay tumakas ang mga ito; sa tinig ng Iyong kulog ay nagmadali silang umalis.
ח יַעֲל֣וּ הָ֭רִים יֵרְד֣וּ בְקָע֑וֹת אֶל־מְ֝ק֗וֹם זֶ֤ה ׀ יָסַ֬דְתָּ לָהֶֽם׃
8 Umakyat sila sa mga bundok at bumaba sa mga lambak, hanggang sa dakong itinakda Mo para sa kanila.
ט גְּֽבוּל־שַׂ֭מְתָּ בַּל־יַֽעֲבֹר֑וּן בַּל־יְ֝שׁוּב֗וּן לְכַסּ֥וֹת הָאָֽרֶץ׃
9 Naglagay Ka ng hangganan na hindi nila malalampasan, upang hindi na sila bumalik para takpan ang daigdig.
י הַֽמְשַׁלֵּ֣חַ מַ֭עְיָנִים בַּנְּחָלִ֑ים בֵּ֥ין הָ֝רִ֗ים יְהַלֵּכֽוּן׃
10 Pinabubukal Mo ang mga bukal sa mga daluyan ng tubig; umaagos ang mga ito sa pagitan ng mga bundok.
יא יַ֭שְׁקוּ כָּל־חַיְת֣וֹ שָׂדָ֑י יִשְׁבְּר֖וּ פְרָאִ֣ים צְמָאָֽם׃
11 Pinaiinom ng mga ito ang lahat ng hayop sa parang; doon pinapawi ng mga asnong-gubat ang kanilang uhaw.
יב עֲ֭לֵיהֶם עוֹף־הַשָּׁמַ֣יִם יִשְׁכּ֑וֹן מִבֵּ֥ין עֳ֝פָאיִ֗ם יִתְּנוּ־קֽוֹל׃
12 Sa tabi ng mga ito ay naninirahan ang mga ibon sa himpapawid; mula sa pagitan ng mga sanga ay umaawit sila.
יג מַשְׁקֶ֣ה הָ֭רִים מֵעֲלִיּוֹתָ֑יו מִפְּרִ֥י מַ֝עֲשֶׂ֗יךָ תִּשְׂבַּ֥ע הָאָֽרֶץ׃
13 Dinidilig Mo ang mga bundok mula sa Iyong mga silid sa itaas; nabubusog ang daigdig sa bunga ng Iyong mga gawa.
יד מַצְמִ֤יחַ חָצִ֨יר ׀ לַבְּהֵמָ֗ה וְ֭עֵשֶׂב לַעֲבֹדַ֣ת הָאָדָ֑ם לְה֥וֹצִיא לֶ֝֗חֶם מִן־הָאָֽרֶץ׃
14 Pinasisibol Mo ang damo para sa mga hayop, at ang mga halaman para sa paggawa ng tao, upang maglabas ng tinapay mula sa lupa.
טו וְיַ֤יִן ׀ יְשַׂמַּ֬ח לְֽבַב־אֱנ֗וֹשׁ לְהַצְהִ֣יל פָּנִ֣ים מִשָּׁ֑מֶן וְ֝לֶ֗חֶם לְֽבַב־אֱנ֥וֹשׁ יִסְעָֽד׃
15 At ang alak na nagpapagalak sa puso ng tao, upang paningningin ang mukha sa pamamagitan ng langis, at ang tinapay na nagpapalakas sa puso ng tao.
טז יִ֭שְׂבְּעוּ עֲצֵ֣י יְהוָ֑ה אַֽרְזֵ֥י לְ֝בָנ֗וֹן אֲשֶׁ֣ר נָטָֽע׃
16 Nabubusog ang mga punongkahoy ng Walang-Hanggan, ang mga sedro ng Lebanon na Kanyang itinanim.
יז אֲשֶׁר־שָׁ֭ם צִפֳּרִ֣ים יְקַנֵּ֑נוּ חֲ֝סִידָ֗ה בְּרוֹשִׁ֥ים בֵּיתָֽהּ׃
17 Doon ay nagpupugad ang mga ibon; ang tagak ay may tahanan sa mga puno ng sipres.
יח הָרִ֣ים הַ֭גְּבֹהִים לַיְּעֵלִ֑ים סְ֝לָעִ֗ים מַחְסֶ֥ה לַֽשְׁפַנִּֽים׃
18 Ang matataas na bundok ay para sa mga kambing-bundok; ang mga batuhan ay kanlungan ng mga hyrax.
יט עָשָׂ֣ה יָ֭רֵחַ לְמוֹעֲדִ֑ים שֶׁ֝֗מֶשׁ יָדַ֥ע מְבוֹאֽוֹ׃
19 Ginawa Mo ang buwan para sa mga takdang panahon; alam ng araw ang oras ng kanyang paglubog.
כ תָּֽשֶׁת־חֹ֭שֶׁךְ וִ֣יהִי לָ֑יְלָה בּֽוֹ־תִ֝רְמֹ֗שׂ כָּל־חַיְתוֹ־יָֽעַר׃
20 Nagdadala Ka ng dilim, at nagiging gabi; sa oras na iyon ay gumagala ang lahat ng hayop sa gubat.
כא הַ֭כְּפִירִים שֹׁאֲגִ֣ים לַטָּ֑רֶף וּלְבַקֵּ֖שׁ מֵאֵ֣ל אָכְלָֽם׃
21 Umaatungal ang mga batang leon para sa kanilang masisila, at hinahanap nila mula sa Diyos ang kanilang pagkain.
כב תִּזְרַ֣ח הַ֭שֶּׁמֶשׁ יֵאָסֵפ֑וּן וְאֶל־מְ֝עוֹנֹתָ֗ם יִרְבָּצֽוּן׃
22 Sumisikat ang araw, at umaalis sila upang magtago, at humihiga sila sa kanilang mga lungga.
כג יֵצֵ֣א אָדָ֣ם לְפָעֳל֑וֹ וְֽלַעֲבֹ֖דָת֣וֹ עֲדֵי־עָֽרֶב׃
23 Lumalabas ang tao sa kanyang gawain at sa kanyang paggawa hanggang sa gabi.
כד מָֽה־רַבּ֬וּ מַעֲשֶׂ֨יךָ ׀ יְֽהוָ֗ה כֻּ֭לָּם בְּחָכְמָ֣ה עָשִׂ֑יתָ מָלְאָ֥ה הָ֝אָ֗רֶץ קִנְיָנֶֽךָ׃
24 Kay rami ng Iyong mga gawa, O Walang-Hanggan! Ginawa Mo silang lahat nang may karunungan; puno ang daigdig ng Iyong mga pag-aari.
כה זֶ֤ה ׀ הַיָּ֥ם גָּדוֹל֮ וּרְחַ֪ב יָ֫דָ֥יִם שָֽׁם־רֶ֭מֶשׂ וְאֵ֣ין מִסְפָּ֑ר חַיּ֥וֹת קְ֝טַנּ֗וֹת עִם־גְּדֹלֽוֹת׃
25 Narito ang dagat, malaki at malawak; doon ay may mga gumagalaw na nilalang na hindi mabilang, mga buhay na nilalang na maliliit kasama ng malalaki.
כו שָׁ֭ם אֳנִיּ֣וֹת יְהַלֵּכ֑וּן לִ֝וְיָתָ֗ן זֶֽה־יָצַ֥רְתָּ לְשַֽׂחֶק־בּֽוֹ׃
26 Doon ay naglalayag ang mga barko; ang Leviatan na ito ay hinubog Mo upang paglaruan.
כז כֻּ֭לָּם אֵלֶ֣יךָ יְשַׂבֵּר֑וּן לָתֵ֖ת אָכְלָ֣ם בְּעִתּֽוֹ׃
27 Silang lahat ay umaasa sa Iyo, na ibigay Mo ang kanilang pagkain sa takdang panahon nito.
כח תִּתֵּ֣ן לָ֭הֶם יִלְקֹט֑וּן תִּפְתַּ֥ח יָֽ֝דְךָ֗ יִשְׂבְּע֥וּן טֽוֹב׃
28 Ibinibigay Mo sa kanila, at tinitipon nila ito; binubuksan Mo ang Iyong kamay, at nabubusog sila sa kabutihan.
כט תַּסְתִּ֥יר פָּנֶיךָ֮ יִֽבָּהֵ֫ל֥וּן תֹּסֵ֣ף ר֭וּחָם יִגְוָע֑וּן וְֽאֶל־עֲפָרָ֥ם יְשׁוּבֽוּן׃
29 Kapag ikinukubli Mo ang Iyong mukha, sila ay nasisindak; kapag binabawi Mo ang kanilang hininga, sila ay namamatay, at bumabalik sa kanilang alabok.
ל תְּשַׁלַּ֣ח ר֭וּחֲךָ יִבָּרֵא֑וּן וּ֝תְחַדֵּ֗שׁ פְּנֵ֣י אֲדָמָֽה׃
30 Kapag isinusugo Mo ang Iyong hininga, sila ay nalilikha, at Iyong pinapanibago ang mukha ng lupa.
לא יְהִ֤י כְב֣וֹד יְהוָ֣ה לְעוֹלָ֑ם יִשְׂמַ֖ח יְהוָ֣ה בְּמַעֲשָֽׂיו׃
31 Mamalagi nawa magpakailanman ang kaluwalhatian ng Walang-Hanggan; magalak nawa ang Walang-Hanggan sa Kanyang mga gawa.
לב הַמַּבִּ֣יט לָ֭אָרֶץ וַתִּרְעָ֑ד יִגַּ֖ע בֶּהָרִ֣ים וְֽיֶעֱשָֽׁנוּ׃
32 Siya na tumitingin sa daigdig, at ito ay nanginginig; hinihipo Niya ang mga bundok, at umuusok ang mga ito.
לג אָשִׁ֣ירָה לַיהוָ֣ה בְּחַיָּ֑י אֲזַמְּרָ֖ה לֵאלֹהַ֣י בְּעוֹדִֽי׃
33 Aawit ako sa Walang-Hanggan habang ako ay nabubuhay; aawit ako ng papuri sa aking Diyos habang ako ay naririto pa.
לד יֶעֱרַ֣ב עָלָ֣יו שִׂיחִ֑י אָ֝נֹכִ֗י אֶשְׂמַ֥ח בַּיהוָֽה׃
34 Maging kalugud-lugod nawa sa Kanya ang aking awit; ako ay magagalak sa Walang-Hanggan.
לה יִתַּ֤מּוּ חַטָּאִ֨ים ׀ מִן־הָאָ֡רֶץ וּרְשָׁעִ֤ים ׀ ע֤וֹד אֵינָ֗ם בָּרֲכִ֣י נַ֭פְשִׁי אֶת־יְהוָ֗ה הַֽלְלוּ־יָֽהּ׃
35 Mawala nawa ang mga makasalanan sa daigdig, at ang masasama ay mawala na nang tuluyan. Purihin mo, aking kaluluwa, ang Walang-Hanggan! Purihin ang Walang-Hanggan!
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata